تو آرزوی بلند و دست من کوتاه

      تو دور دست امیدی و پای من خسته

مرا ببخش ای یار

      همه ی وجود تو مهر است و جان من محروم

      چراغ چشم تو سبز است و راه من بسته

مرا ببخش ای یار

      با صورتکی که حتی آینه هم نمی شناسدش

                                           چگونه به میعادگاه بیایم

مرا ببخش ای یار

      دیگر توان آمدنم نیست

                  با چشمانی که ندارم چگونه تورا دیدار کنم

                  وبا دهانی که نیست  چگونه بوسیدنت میسر است

      برای دوباره دیدن تو هیچ ندارم

               مرا ببخش ای صاحب همه چیز

                                ای همه کس .....

                                       ای عزیز .......